• 0_mmisyjny.jpg
  • 1_rozaniec.jpg
  • 2.jpg
  • 3_stanislaw.JPG
  • 4.jpg

Październik jest miesiącem modlitwy różańcowej.

Zapraszamy do licznego udziału w  nabożeństwach różańcowych dzieci, młodzież i starszych. Tych, którym obowiązki nie pozwolą przyjść do kościoła zachęcamy do modlitwy różańcowej w domu. Włączmy się jak najliczniej w spełnienie prośby, jaką w Fatimie skierowała Maryja do trojga pastuszków mówiąc: „odmawiajcie codziennie różaniec”. Z woli papieża Franciszka tegoroczny miesiąc październik będzie nadzwyczajnym miesiącem misyjnym - pamiętajmy podczas różańcowych modlitw o misjach.

 

Nabożeństwa różańcowe będą się odbywały w październiku każdego dnia

o godz. 16.30

 

Zachęcamy dzieci, aby na nabożeństwa przynosiły zrobione przez siebie - i podpisane imieniem i nazwiskiem - serduszka. Po każdym nabożeństwie (od poniedziałku do piątku) odbędzie się losowanie dwóch serduszek i dzieci, które je zrobiły zabiorą do domu na jeden dzień figurkę Maryi.

Wszystkim chętnym dzieciom po tych nabożeństwach (również od poniedziałku do piątku) będą rozdawane naklejki na plansze. Na koniec października odbędzie się losowanie spośród tych, którym uda się zebrać wszystkie naklejki - dwójka wylosowanych dzieci zabierze już na stałe do swojego domu figurkę Matki Bożej.

 

 Na to pytanie próbowali znaleźć odpowiedź młodzi, którzy wraz ze swymi duszpasterzami z sercańskich (choć nie tylko) parafii z całej Polski przyjechali do Krakowa. Uczestnicy kolejnego sercańskiego czuwania w liczbie prawie 500 osób tym razem zjechali się do parafii Matki Bożej Fatimskiej w Krakowie, którą prowadzą księża sercanie. Na tym spotkaniu nie zabrakło także młodzieży (26 osób) z naszej parafii wraz z ks. wikariuszem Grzegorzem Siedlarzem SCJ. Był to czas na modlitwę, spowiedź, adorację, spotkania, tańce i zabawy oraz na zwiedzanie Wawelu i krakowskiego rynku.

 

 

Zapraszamy do galerii...

Święta Małgorzata jest jedną z patronek Zgromadzenia Księży Sercanów; to dzięki niej w Kościele rozpoczął się kult Najświętszego Serca Pana Jezusa. Urodziła się ona 22 lipca 1647 r. w Burgundii (Francja). Kiedy Małgorzata miała zaledwie 4 lata, złożyła ślub dozgonnej czystości. Jej ojciec był notariuszem i sędzią. Zmarł, gdy Małgorzata miała 8 lat. Oddano ją wtedy do kolegium klarysek w Charolles. Ciężka choroba zmusiła ją jednak do powrotu do domu. Oddana z kolei na wychowanie do apodyktycznego wuja i gderliwych ciotek, wiele od nich wycierpiała. Choroba trwała cztery długie lata. Dziecko dojrzało w niej duchowo. Nie pociągał jej świat, czuła za to wielki głód Boga. Pragnęła też gorąco poświęcić się służbie Bożej. Musiała jednak pomagać w domu swoich opiekunów. Marzenie jej spełniło się dopiero kiedy miała 24 lata. Wstąpiła wtedy do Sióstr Nawiedzenia (wizytek) w Paray-le-Monial. Zakon ten założyli św. Franciszek Salezy (+ 1622) i św. Joanna Chantal (+ 1641), a przez 40 lat kierownictwo duchowe nad nim miał św. Wincenty a Paulo (+ 1660). Małgorzata otrzymała habit zakonny 25 sierpnia 1671 r. Musiała wyróżniać się wśród sióstr, skoro dwa razy piastowała urząd asystentki przełożonej, a w latach 1685-1687 była mistrzynią nowicjuszek.
Małgorzata była mistyczką - od 21 grudnia 1674 r. przez ponad półtora roku Pan Jezus w wielu objawieniach przedstawiał jej swe Serce, kochające ludzi i spragnione ich miłości. Chrystus żądał od Małgorzaty, by często przystępowała do Komunii świętej, jak tylko pozwoli jej na to posłuszeństwo, a przede wszystkim tego, by przyjmowała Go w Komunii świętej w pierwsze piątki miesiąca. Polecał także, aby w każdą noc z czwartku na pierwszy piątek uczestniczyła w Jego śmiertelnym konaniu w Ogrójcu między godziną 23 a 24: "Upadniesz na twarz i spędzisz ze Mną jedną godzinę. Będziesz wzywała miłosierdzia Bożego dla uproszenia przebaczenia grzesznikom i będziesz się starała osłodzić mi choć trochę gorycz, jakiej doznałem".
W związku z otrzymanym orędziem i poleceniem, aby ustanowiono święto czczące Jego Najświętsze Serce oraz przystępowano przez 9 miesięcy do pierwszopiątkowej Komunii św. wynagradzającej, Małgorzata doznała wielu przykrości i sprzeciwów. Nawet jej przełożona nie wierzyła w prawdziwość objawień. Dopiero w 1683 r., gdy wybrano nową przełożoną, Małgorzata mogła rozpocząć rozpowszechnianie Bożego przesłania. Od 1686 r. obchodziła święto Najświętszego Serca Jezusa i rozszerzyła je na inne klasztory sióstr wizytek. Z jej inicjatywy wybudowano w Paray-le-Monial kaplicę poświęconą Sercu Jezusa.
Małgorzata zmarła 17 października 1690 r. po 43 latach życia, w tym 18 latach profesji. Beatyfikował ją Pius IX (1864), kanonizował Benedykt XV (1920). Wraz ze św. Janem Eudesem jest nazywana "świętą od Serca Jezusowego". Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa został uznany oficjalnie w 1765 r. przez Klemensa XIII.

W ikonografii św. Małgorzata Maria przedstawiana jest w czarnym habicie wizytek, w rękach trzyma przebite serce.

(za: www.brewiarz.pl)

 

W środę, 9 października br., świętowaliśmy imieniny naszego wspaniałego rodaka - ks. kanonika Bogdana Przysuchy. Na wieczornej Mszy Świętej o godz. 17.00 zgromadziliśmy się przy ołtarzu Chrystusa, aby polecać Go Bogu i wypraszać Mu zdrowie, Boże błogosławieństwo oraz opiekę Matki Bożej na każdy dzień.

 Zapraszamy do galerii...


W poniedziałek, 7 października br., o godz. 17.00 odbyła się uroczysta Msza Święta dla członków Kół Żywego Różańca z naszej parafii. Wcześniej wszyscy zgromadziliśmy się na modlitwie różańcowej, a po Eucharystii odbyło się spotkanie przy herbacie i cieście w domu parafialnym. To uroczyste świętowanie odbyło się z racji patronalnego dnia Kół Różańcowych - wspomnienia Matki Bożej Różańcowej.

Zapraszamy do galerii...

W niedzielę, 6 października br., w czasie Mszy Świętej o godz. 17.00, której przewodniczył ks. proboszcz Adam Gucwa SCJ, nastąpiło uroczyste przyjęcie nowych kandydatów do sakramentu bierzmowania. Uczniowie klas VI Szkoły Podstawowej złożyli na ręce ks. proboszcza prośby o wpisanie ich na listę kandydatów do przyjęcia sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej. W prośbie tej zawarli również pisemną obietnicę pilnego uczestnictwa w katechezach i we wszystkich spotkaniach formacyjno-duszpasterskich.

Na tej Eucharystii zgromadzili się również pozostali kandydaci do bierzmowania z klas VII i VIII Szkoły Podstawowej wraz z rodzicami.

Zapraszamy do galerii...

 

Wraz z nowym rokiem szkolno-katechetycznym w naszej parafii rozpoczęło się również przygotowanie dzieci z klas III do przyjęcia I Komunii Świętej. Z tego względu 30 września br., na Mszy Świętej o godz. 11.30, odbyło się poświęcenie różańców dla dzieci, które są przed I Komunią Świętą. Mamy nadzieję, że nie będą one dla nich jedynie pamiątką, ale raczej zachęcą ich do modlitwy różańcowej.

 

Zapraszamy do galerii...

Dziś, mimo dnia Pańskiego, przypada też liturgiczne wspomnienie pierwszego sercanina, który został wyniesiony do chwały ołtarzy.

Marian urodził się 25 września 1891 r. w San Esteban de los Patos (w prowincji Avila). W wieku zaledwie 12 lat wstąpił do seminarium diecezjalnego w Avili i po 13 latach nauki i formacji w 1916 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Pracę duszpasterską rozpoczął jako proboszcz w Hernansancho. Starał się przede wszystkim rozbudzić u parafian życie eucharystyczne i nabożeństwo do Matki Najświętszej. Wierni, zbudowani jego ujmującą pobożnością, nazywali go świętym kapłanem. On sam umocnił się w przekonaniu, że ściślej zjednoczy się z Bogiem żyjąc w zakonie.
W 1922 r., za zgodą swojego biskupa, wstąpił do nowicjatu karmelitów w Larrea Amorebieta, przybierając imię Jana Marii od Krzyża. Kłopoty ze zdrowiem zmusiły go do opuszczenia karmelu, ale nie osłabiły pragnienia życia w zakonie. W 1925 r. wstąpił do sercanów w Noveldzie i rok później złożył u nich śluby, ponownie wybierając imię Jan Maria od Krzyża.
W 1927 r. przełożeni skierowali go do szkoły apostolskiej w Puente de la Reina. Zajmował się tam głównie duszpasterstwem powołaniowym. Po wybuchu wojny domowej nakłoniono go, by schronił się u przyjaciół w Walencji. 23 lipca 1936 r. przybył do tego miasta i znalazł się w pobliżu podpalanego przez milicjantów kościoła de los Santos Juanes. Z wielką odwagą napiętnował wobec sprawców ten "odrażający czyn". Natychmiast został aresztowany i osadzony w więzieniu. Gdy po miesiącu wyprowadzano go na rozstrzelanie, szedł z radością, bo uważał, że to najlepszy los, gdy człowiek może oddać życie za Chrystusa.
Zginął śmiercią męczeńską 23 sierpnia 1936 r. w mieście Silla pod Walencją. Proces informacyjny w sprawie jego męczeństwa został przeprowadzony w Walencji w latach 1959-1960. Został beatyfikowany w grupie 233 męczenników wojny domowej w Hiszpanii przez św. Jana Pawła II w dniu 11 marca 2001 r.

(za: www.brewiarz.pl)

Za wstawiennictwem bł. Jana Marii od Krzyża Mendeza polecajmy Bogu Zgromadzenie Księży Sercanów, wypraszając dla członków tego zgromadzenia wierność sercańskiemu charyzmatowi, który polega na miłości i wynagradzaniu Bożemu Sercu za grzechy całego świata. Prośmy też o nowe sercańskie powołania i o beatyfikację o. Leona Jana Dehona - założyciela Księży Sercanów.

Kiedy w roku 70 Jerozolima została zdobyta i zburzona przez Rzymian, rozpoczęły się wielkie prześladowania religii Chrystusa, trwające prawie 300 lat. Dopiero po ustaniu tych prześladowań matka cesarza rzymskiego Konstantyna, św. Helena, kazała szukać Krzyża, na którym umarł Pan Jezus. Po długich poszukiwaniach Krzyż odnaleziono. Co do daty tego wydarzenia historycy nie są zgodni; najczęściej podaje się rok 320, 326 lub 330, natomiast jako dzień wszystkie źródła podają 13 albo 14 września. W związku z tym wydarzeniem zbudowano w Jerozolimie na Golgocie dwie bazyliki: Męczenników (Martyrium) i Zmartwychwstania (Anastasis). Bazylika Męczenników nazywana była także Bazyliką Krzyża. 13 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi obydwu bazylik. Na tę pamiątkę obchodzono co roku 13 września uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego. Później przeniesiono to święto na 14 września, ponieważ tego dnia wypada rocznica wystawienia relikwii Krzyża na widok publiczny, a więc pierwszej adoracji Krzyża, która miała miejsce następnego dnia po poświęceniu bazylik. Święto wprowadzono najpierw dla tych kościołów, które posiadały relikwie Krzyża, potem zaś dla całego Kościoła Powszechnego.

W 614 r. na Ziemię Świętą napadli Persowie pod wodzą Chozroeza. Zburzyli wówczas wszystkie kościoły, także i kościół Bożego Grobu, a wiedząc, jak wielkiej czci doznaje Krzyż Pana Jezusa, zabrali go ze sobą. Cały świat modlił się o odzyskanie Krzyża Świętego. Po zwycięstwie, jakie cesarz Herakliusz odniósł nad Chozroezem, w traktacie pokojowym Persowie zostali zmuszeni do oddania świętej relikwii (628). Podanie głosi, że kiedy sam cesarz chciał na swoich ramionach zanieść Krzyż Chrystusa na Kalwarię, mógł to uczynić dopiero wówczas, kiedy zdjął swoje królewskie szaty. Jest to legenda, gdyż ze świadectwa św. Cyryla Jerozolimskiego (+ 387) wiemy, że już za jego czasów czcigodną relikwię podzielono na drobne części i rozesłano je niemal po wszystkich okolicznych kościołach.

Największą część drzewa Krzyża świętego posiada obecnie kościół św. Guduli w Brukseli. Bazylika św. Piotra w Rzymie przechowuje część relikwii, którą cesarze bizantyjscy nosili na piersi w czasie największych uroczystości. W skarbcu katedry paryskiej jest cząstka Krzyża świętego, podarowana przez polską królową Annę Gonzagę, którą miała otrzymać od króla Jana Kazimierza. Największą część Krzyża świętego w Polsce posiadał kościół dominikanów w Lublinie (zostały one skradzione w roku 1991, chociaż nadal w kościele tym znajdują się dwa inne relikwiarze Krzyża świętego). Stosunkowo dużą część Krzyża świętego posiada kościół św. Krzyża na Łysej Górze pod Kielcami. Miał ją podarować benedyktynom św. Emeryk (+ 1031), syn św. Stefana, króla Węgier (+ 1038). Od tej relikwii i klasztoru pochodzi nazwa "Góry Świętokrzyskie". Wreszcie dość znaczna relikwia Krzyża świętego znajduje się w bazylice Krzyża Świętego w Rzymie. Ku czci Krzyża Świętego wzniesiono mnóstwo kościołów. W samej Polsce jest ich ponad 100. Istnieje również kilka rodzin zakonnych - męskich i żeńskich - pod nazwą Świętego Krzyża. Wśród nich najliczniejsze to Zgromadzenie Św. Krzyża, założone w 1837 r., a zatwierdzone przez Rzym w 1855 r.

Dzisiejsze święto przypomina nam wielkie znaczenie krzyża jako symbolu chrześcijaństwa i uświadamia, że nie możemy go traktować jedynie jako elementu dekoracji naszego mieszkania, miejsca pracy czy jednego z wielu elementów naszego codziennego stroju.

za: www.brewiarz.pl

 

W głównej Mszy Świętej odpustowej na Świętym Krzyżu z naszej parafii wzięli udział: ks. proboszcz Adam Gucwa SCJ, ks. wikariusz Grzegorz Siedlarz SCJ, Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi oraz kilkoro parafian.

Zapraszamy do relacji i galerii z uroczystości na Świętym Krzyżu, jakie znajdują się na diecezjalnej stronie internetowej...
Relacja Mszy Świętej na TRWAM...

W piątek, 13 sierpnia br., w przeddzień Święta Podwyższenia Krzyża Świętego i ogólnopolskiej akcji "Polska pod krzyżem" w naszej parafii odbyła się procesja z modlitwą różańcową do krzyża, który znajduje się na ul. Rudzkiej Podwiatraki. Po wieczornej Mszy Świętej zgromadziliśmy się przed kościołem i następnie z modlitwą różańcową na ustach udaliśmy się pod krzyż, modląc się w intencji wynagradzającej za profanacje jakie miały miejsce w naszym kraju. Była to też okazja, aby zaświadczyć o naszej wierze i dać wyraz umiłowania wobec krzyża Chrystusa. Modlitwą objęliśmy też naszych parafian, którzy są z dala od Boga, wypraszając im łaskę nawrócenia i umiłowania Boga.

Zapraszamy do galerii...